Zeven vrouwen
Elk van hen kwam in contact met seksueel misbruik. Allemaal willen ze het thema onder de aandacht brengen. Om te getuigen over de verstrekkende gevolgen die een daad van seksuele agressie heeft op het slachtoffer – vrouw of man. Om duidelijk te maken hoe je identiteit vervaagt als je jarenlang zwijgt over fysiek en mentaal grensoverschrijdend gedrag.
Zeven vrouwen
Ze gaan aan de slag met elkaars verhaal. Door middel van spel en zang, in beelden en woorden, met zelfspot en zelfzorg. Ze vertellen over hun zwijgen, spelen met poppen en vieren dat ze hun stem teruggevonden hebben.
POPPEMIE (GEEN SPEELGOED) is de theatrale neerslag van de ontmoetingen van deze vrouwen. Een vertelling over veerkracht en verbinding, over het licht dat ontstaat wanneer je het donker durft te benoemen.














